Haki uzun yelek

Uzun yelek fikri sardı. Severek kullanıyorum. Bu da ikinci versiyonum. Yaka kısmı çok ilginç oldu. Hayal ettiğimi yapabilir miyim yapamaz mıyım derken, oldu bile. 

Bu aralar dikiş odasında...

Geçen aklıma geldi neden benim uzun kışlık elbisem yok diye. Sonra internette model aradım ancak hiç birini beğenemedim. Mağazaları gezdim ama çok ince geldi mağazadakiler, üşürüm ben hem incecik içim görünür hiç hoş değil, ben de uygun kumaş bulmak için kendimi pazara attım. İşte ne olduysa orada oldu. Bir daha benden haber alınamadı...
Uzun zamandır pazara çıkamadığımdan olsa gerek sanki hiç kumaş görmemiş gibi önüme geleni doldurdum. Belki de şanslı günümdeydim bilmiyorum. Hepsine ayrı bayıldım. Daha fazla çanta taşıyamayacağımı anladığımda durmaya karar verdim.
Eve gelince bir gecede hepsini yıkadım. Motivasyon tavan! Bu arada kendi modellerimi telefonuma çizdim ve artık dikmeye hazırdım. Kalıplar evrile çerile yeni bir şeyler çıktı dikiş odasından en nihayetinde. Bunca ayrılığa değdi mi dikiş makinama bir de bana sorun. Seviyorum onunla olmayı, çok seviyorum.
Bu arada 2012'de burada gördüğüm bir modeli (pembe takım) sizlerden saklamışım. Tek amacım linkteki gibi bir broş bulup o güzel sarışına atıfta bulunmaktı ancak broş mroş yok, bulamadım. Haliyle iki senedir dikip de giymediğim takım dolapta eskimeden artık gün yüzüne çıkmalıydı artık. Artık o broş olmadan ilk fırsatta kombinlenecek, yapacak bişey yok.
Geri kalanı çizgili yün elbise, triko kırçıllı elbise ve bir de eski aldığım yün kumaş artık deri detaylı asimetrik yelek oldu. Bu arada Suzy kapşona taktı. Neredeyse diktiğim tüm elbiseler kapşonlu oldu.
En kısa zamandı sunuma başlıyorum canlar. Suzy geri döndü. Dikiş dikmek beni kendime getirdi kesinlikle hayata bağlayıcı bir etkisi var.