Dolapta dikip de giymeyi unuttuğum kıyafetlerden biri bu etek. Onu diktiğim zamanlar kendime bu kumaşı aldığım için çok kızmıştım. Şimdi onu bulduğumda nasıl sevindim anlatamam. Zevklerimin dönüp dolaşıp tepe taklak oluşunu zevkle izliyorum bu blogda. Kendime inanamıyorum... Kendimi habire aşıyorum. Bir de iyi ki sizin gibi izleyicilerim - okuyucularım - (daha doğrusu hepimiz çoktan arkadaş olduk ya), arkadaşlarım var ki (dememe izin verin), tarzlar arasında gidip gelmeme, değişip durmama karışmıyorsunuz. Sabırlı insanlar çıktınız hepiniz. Bir eşimi bir de sizi tebrik etmeden geçmemek lazım:D
