.JPG)
Yeni kumaşlarım dikiş odama giriş yaptılar iki gün önce. O gece heyecandan uyuyamadım ve kalktım. Dikiş odasına gidip aklımdaki kimonoyu diktim. Sonra kendime güldüm yarın diksem olmaz mıydı diye. Mesela uyusaydım rahat rahat - döne döne... Öyle olmuyor işte bende. Kalbim dikmek için atınca, dayanamıyorum, ellerim terliyor oturduğum yerde, sonra ayaklarım karıncalanıyor ve kalbim daha hızlı atmaya başlıyor. Aşk böyle bir şey mi acaba.
Pekiiii sizce bunların hangisi kimono oldu? Çok belli değil mi cevap:)
Bu arada paketimi açınca alışverişin çoğunu Lili'ye yaptığımı gördüm. Bu kız tam bir ilham kaynağı. Akşam olunca kurstan döndü ve o da çok beğendi kumaşlarını:) Meğer kendime değil ona almışım. Annelik kendini unutmak mı ki?
Anlaşıldı. Bu gün kendimi sorgulama günüm galiba...
Kumaşlar: http://baykumas.com/
